Het is 1999. Ik ben 32 jaar als ik bij de huisarts zit vanwege mijn aanhoudende verkoudheid. Hoewel ik – met Otrivin erbij – aardig kan functioneren, lijkt het me niet goed om dat continue te blijven gebruiken. De huisarts heeft een andere neusspray voor me. “Die moet je dan wel de rest van je leven blijven gebruiken.’ Het is de beste oplossing die hij – puur fysiek gekeken – me kan aanbieden. Als ik buiten sta weet ik meteen dat dat niets voor mij is. Stel dat ik op vakantie ga en de spray vergeet? Super onhandig lijkt me dat.
Inmiddels – in 2020 – ben ik 53. Otrivin heb ik na die periode nooit meer nodig gehad. Andere neusspray’s ook niet. Het is niet voor niets dat ik homeopathie ben gaan studeren. Hoe mooi is het als je bij klachten naar iemands hele verhaal luistert? Mijn ‘gesnotter’ bleek van alles te maken te hebben met het plotselinge verlies van mijn moeder, nog geen jaar daarvoor. Mijn niet gehuilde tranen kwamen toch naar buiten. Dankzij een voor mij passend middel – en het inzicht dat ontstond toen ik mijn verhaal deed! -, verdween de snotterigheid als sneeuw voor de zon.
Vaak is het je eigen verhaal dat je helpen kan om op alle fronten – mentaal, emotioneel én fysiek – te helen. Ik vind het een stuk effectiever dan alleen de fysieke klacht te lijf gaan. Klachten uiten zich fysiek, maar ontstaan 9 van de 10 keer op niet-fysiek niveau. Hoe logisch is het dan, om daar ook de oplossing te gaan zoeken?

Inspiratie om Zorgeloos je Zelf te Zijn?

Wat leuk dat je je hebt ingeschreven! Je bent er bijna, je krijgt van mij alleen nog een email waarmee je je inschrijving moet bevestigen.